باران از دیدگاه قرآن
آب از دیر باز و از بدو پیدایش حیات نقش اساسی در ادامه زندگی و
طبیعتا موجودیت انسان ایفا کرده است.در طول تاریخ آب عامل مهمی
در شکل دادن به روش زندگی بشر و توسعه تکنولوژی، زبان و
فرهنگ بوده است.
اهمیت و جایگاه آب در قرآن از سویی ومفهوم عینی آن برای
انسان ها و ملموس بودن آن و در عین حال لطافت و طراوت و
زیبایی آن ازسویی دیگر، موجب شده است تا درقرآن کریم از آب
برای بیان مفاهیم عالی در قالب تشبیه و تمثیل استفاده شود.
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجي سَحاباً ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكاماً فَتَرَى الْوَدْقَ
يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ مِنْ جِبالٍ فيها مِنْ بَرَدٍ فَيُصيبُ بِهِ
مَنْ يَشاءُ وَ يَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ يَشاءُ يَكادُ سَنا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصارِ
( نور/ 43)
« آيا نديدي كه خداوند ابرهايي را به آرامي مي راند، سپس ميان آنها
پيوند مي دهد، و بعد آن را متراكم مي سازد؟ در اين حال، دانه هاي
باران را مي بيني كه از لابه لاي آن خارج مي شود، و از آسمان از
كوههايي كه در آن است ابرهايي كه همچون كوهها انباشته شده اند
دانه هاي تگرگ را نازل و فرود مي آورند.
«اللّهُ الَّذی خَلَقَ السَّماواتِ وَ اْلأَرْضَ وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ
مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقًا لَکُمْ وَ سَخَّرَ لَکُمُ الْفُلْکَ لِتَجْرِیَ فِی الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَ
سَخَّرَ لَکُمُ اْلأَنْهارَ» ؛( ابراهیم / 32 )
«خداوند همان کسی است که آسمان ها و زمین را آفرید و از آسمان،
آبی نازل کرد و با آن، میوه های مختلف را برای روزی شما (از
زمین) بیرون آورد و کشتی ها را مسخّر شما گردانید، تا بر صفحه
دریا به فرمان او حرکت کنند و نهرها را (نیز) مسخّر شما نمود».
( سوره بقره/ 22 )
«الَّذي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً
فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُون»
خدايى كه براى شما زمين را بسترى هموار و آسمان را سرپناهى
قرارداد و از آسمان آبى نازل كرد كه بدان از ميوهها رزقى براى
شما برآورد. پس براى خدا همتايان قرار ندهيد در حالى كه خود
مىدانيد.
«الَّذی جَعَلَ لَکُمُ اْلأَرْضَ مَهْدًا وَسَلَکَ لَکُمْ فیها سُبُلاً وَ أَنْزَلَ مِنَ
السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ أَزْواجًا مِنْ نَباتٍ شَتّی»؛
« همان خداوندی که زمین را برای شما محل آسایش قرار داد و راه
هایی در آن ایجاد کرد و از آسمان،آبی فرستاد که با آن، انواع
گوناگون گیاهان را (از خاک تیره) برآوردیم». ( طه / 53 )
«هُوَ الَّذِی أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً لَّكُم مِّنْهُ شَرَابٌ وَمِنْهُ شَجَرٌ فِیهِ تُسِیمُونَ*
یُنبِتُ لَكُم بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّیْتُونَ وَالنَّخِیلَ وَالأَعْنَابَ وَمِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ إِنَّ
فِی ذَلِكَ لآیَةً لِّقَوْمٍ یَتَفَكَّرُونَ»؛ ( نحل / 10 )
« اوست كسى كه از آسمان آبى فرود آورد كه [آب] آشامیدنى شما از
آن است و روییدنى[هایى] كه [رمه هاى خود را] در آن مى چرانید
[نیز] از آن است. به وسیله آن كشت و زیتون و درختان خرما و
انگور و از هر گونه محصولات [دیگر] براى شما مى رویاند،
قطعاً در این ها براى مردمى كه اندیشه مى كنند، نشانه اى است»
«إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعاسَ أَمَنَةً مِنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ
وَ يُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَالشَّيْطانِ وَ لِيَرْبِطَ عَلی قُلُوبِكُمْ وَ يُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدامَ».
و آنگاه كه شما را بدان خواب سبك كه امانى از جانب وى بود فرو
مىپوشانيد، و از آسمان بارانى بر شما مىفرستاد كه با آن پاكتان كند
و آلودگى شيطان را از شما بزدايد و دلهايتان را محكم و گامهايتان
را بدان استوار سازد . ( سوره الأنفال/ آيه 11 )
وَهُوَالَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ بُشْرًابَينَ يدَي رَحْمَتِهِ وَ أَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ
مَاءً طَهُورًا
واوست که بادها را با نويد رحمت فرستاد و از ابر آب طَـهُـور فرو
فرستاديم». ( فرقان / 48)
